Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Albums of the Decade

Έρχεται κάποια στιγμή όπου πάνω στην κουβέντα,σε ρωτάει ο άλλος:Ποιά ήταν τα album της δεκαετίας που αγάπησες πιό πολυ;..Εύκολη και απλή ερώτηση,πάρα πολύ δύσκολη και ζόρικη η απάντηση.Τί να πρωτοδιαλέξεις..Αν και ο γράφων δυσκολεύτηκε αφάνταστα να ξεχωρίσει ποια είναι τα 10 δισκάκια που τον συγκίνησαν,τον προβλημάτισαν,τον έκαναν να περπατάει στο δρόμο σιγοψιθυρίζοντας κάποιο από τα στιχάκια τους,τον συντρόφευσαν κατά τη διάρκεια της μέρας (και κυρίως της νύχτας),τον οδήγησαν σε ατέρμονες συζητήσεις και αναλύσεις περί τη σπουδαιότητα του καθενός..Ύστερα από ώριμη και επίπονη σκέψη,ετοίμασα μία λίστα με τα αγαπημένα μου album,η οποία βέβαια κατά πάσα πιθανότητα στο άμεσο μέλλον θα αλλάξει και μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τα ακούσματα αύτά που παραθέτω.Όσον αφορά όμως το ΤΩΡΑ,αυτή είναι η λίστα που αποτυπώνει τα,κατά την άποψη αυτού του blog,καλύτερα album της δεκαετίας 2000-2009!!

Best of the Zeroes..(part 1)

1:Arcade Fire - Neon Bible (2007)

Tί κάνεις αφού έχεις βγάλει ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα των τελευταίων ετών με επιρροές απο post punk,χρήση χορωδιών,πλήθος εγχόρδων,χαρμολυπικές κιθάρες και καταπληκτικούς στίχους,όπου το σύνολο του τύπου του χαρίζει αποθεωτικές κριτικές;Στην περίπτωση των καναδών,μετά το Funeral του 2004,αποφάσισαν να προσθέσουν μία δόση "σκοτεινιάς και μελαγχολίας" στην συνταγή τους.Ο ήχος έγινε πιο μυστήριος,τα έγχορδα παρέμειναν στη θέση τους,οι στίχοι έγιναν ανά στιγμές πιό πολιτικής φύσεως,και η γενικότερη αίσθηση που είχες με το που έβαζες το δίσκο να παίζει είναι ότι πρόκειται για ένα μεγάλο έργο τέχνης όπου το συγκρότημα φτάνει στα όρια των δυνατοτήτων του.Ρόκ με την ευρεία έννοια του όρου.

Ηχογραφημένο ολόκληρο μέσα σε μία εκκλησία προσέδωσε αυτό που ίσως έλειπε από τους Arcade Fire,μία δώση μαγείας.Λυρισμός,wall of sound αισθητική σε αρκετά από τα κομμάτια του album,μία πιό "σταδιακή" υφή και οι καναδοί αγγίζουν την μουσική τελειότητα.Οι περισσότεροι αποθεώνουν το προηγούμενο δισκογραφικό πόνημά τους,προσωπικά όμως θεωρώ ότι αυτός είναι ο δίσκος που έδειξε τις πραγματικές δυνατότητες τους και τους καθιέρωσε ως ένα από τα καλύτερα και πιό ιδιαίτερα γκρούπ της νέας γενιάς.Η πρώτη θέση δικαιωματικά τους ανήκει..


2:Interpol - Turn on the Bright Lights (2002)


Ένα συγκρότημα που σίγουρα δεν φέρνει ηχητικά καθόλου στην γενέτειρά του,τη Νέα Υόρκη.Και αυτό γιατί οι τέσσερις Interpol στο ντεμπούτο τους παρουσίασαν ένα σύνολο από κομμάτια,επηρεασμένα κατά βάση από τα βρετανικά 80s και το post punk-new wave κίνημα.Joy Division,The Smiths,Echo and the Bunnymen,The Chameleons οι πρώτες μπάντες που σου έρχονται στο μυαλό ακούγοντας το Turn On The Bright Lights.Και;Όταν έχεις να κάνεις με τέτοιες δισκάρες,όπου δίνουν πνοή στο σύγχρονο indie rock είναι άστοχο να μιλάμε συνεχώς για το παρελθόν και να μην απολαμβάνουμε έναν από τους καλύτερους σύγχρονους δίσκους.Σκοτεινά φωνητικά δια χειρός Paul Banks,κοφτές,στακάτες κιθάρες,μία rythm section όπου δίνει στιβαρότητα και όγκο στα κομμάτια και να ένα classic..

Χωρίς φιοριτούρες και πολλά φτιασίδια.Η ατμόσφαιρα αποπνικτική,τέλεια ισορροπία ανάμεσα σε πιό δυνατά κομμάτια και ήρεμα περάσματα-όπως το τελευταίο κομμάτι του δίσκου (Leif Ericson),αρκετό reverb.Τέσσερις Νευορκέζοι δίνουν νέο αέρα στο σύγχρονο ανεξάρτητο ρόκ.Τελεία και παύλα.Μεγάλο album.Μετά από κάθε ακρόαση γίνεται καλύτερο..


3:Tv On The Radio - Dear science (2008)
Οκ.Το νούμερο ένα του blog αποτέλεσε δεύτερο album μπάντας,το αμέσως επόμενο, ντεμπούτο και τώρα-γα να μήν χαλάσει η σειρά στην τρίτη θέση ανεβαίνουν οι Tv On The Radio με το τρίτη τους δισκογραφική προσπάθεια.Θα προσπαθήσω να δώσω έναν ορισμό για τη μουσικό περιεχόμενο του Dear Science.Για να δούμε..Θα το ονόμαζα future/rock/electronica/soul/pop.Αν και ενάντια των κατηγοριοποιήσεων,θαρρώ πως η ονομασία αυτή δίνει ξεκάθαρα το στίγμα του δίσκου.Ανακατεύοντας ένα σωρό στοιχεία,από ηλεκτρονικά μπιμπλίκια,soulful φωνητικά και πνευστά με κιθάρες,το Dear Science αποτελεί έναν από τους πιό ποικιλόμορφους alternative δίσκους της δεκαετίας.

Χωρίς να κολλάει σε ένα στύλ μουσικής,κάνει ένα πέρασμα από οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς-σύγχρονο μπλουζ ροκ,funk,Indie με συνδετικό κρίκο τα απίστευτα φωνητικά,τα οποία ντύνουν κάθε κομμάτι.11 ύμνοι ο ένας καλύτερος από τον άλλον.Ένα must have album για κάθε σύγχρονο ακροατή της εναλλακτικής σκηνής...

2 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή